Thursday, December 11, 2008

தனித்த இரவு


இருள் சூழ்ந்த பொழுதொன்றில்
கூடு திரும்பிவிட்டன
பகலெங்கும் பறந்துகழித்த
பலவண்ண‌ப் பறவைகள்
அசைவதை நிறுத்தி
தோட்டத்து மரமும்
தன்னை விடுவித்துக்கொள்கின்றது
இரைச்சல் மிகுந்த பகலின் பிடியிலிருந்து
திறந்த க‌த‌வுக‌ள் வ‌ழியே
மிச்சமிருந்த வெளிச்ச‌மும் வெளியேறிவிட்டது
ஒளியேற்றாத எனத‌றையிலிருந்து

ஓடித் தடுக்கமுடியாமல்
வ‌ழிந்து விழும் நீரில்
உடைந்து தெறிக்கும் எனதுயிரின் வ‌லிக‌ள்
இப்போதும் உனைப் போய்ச் சேரவில்லை

இந்த கருநீல‌ இரவில்
அசைவற்ற குளக்கரையின்
வெள்ளை அல்லியிட‌ம்
அதன் மணம் பற்றிப் பேசிய‌வாறு
வரையறையற்றுத் தனித்திருக்கின்றேன்

மெல்ல மெல்ல
இருள் முழுவ‌தும் ஆக்கிர‌மித்த‌பிறகும்
நிலவு கொஞ்சம் பிர‌காசிக்கதான் செய்கின்றது
யூகித்திடா கருணையுடன்

Saturday, November 29, 2008

வனத்தின் தனிமரம்


அட‌ர்ந்து பொழிகின்ற‌து
சில‌ தின‌ங்க‌ளாய்
பருவம் தப்பிய இம்மழை

வ‌லுவான‌ காற்றுட‌ன்
வ‌ரும் அத‌ன் நோக்க‌ம் அறிய‌யிய‌லாத‌து
வரவேற்க விரும்பாதது

ம‌ழையாலும் காற்றாலும்
பிடிப்பினை ஏதுமற்ற என் கிளைக‌ள்
ஒடிந்துவிழாமல் இருக்க
தொடர்ந்து போராடிக்கொண்டிருக்கின்றேன்

இலைகளற்று
நிர்வாணமாக்கபட்ட பிறகு
கவலை கொள்ள ஒன்றுமில்லைதான் எனினும்
மனதை கணக்கச்செய்கின்றன
தொடர் போராட்டத்திற்கிடையே
கரைந்து வழியும்‌ மழையுடனான
எனது பழைய நெருக்கங்க‌ள்

ஏனிந்த மாற்றமென வியப்பளிக்கையில்
மேலும் அதி தீவிர‌மாகி
எனை முற்றும் சாய்க்க‌ முய‌ல்கின்ற‌து
அத‌ன் கோர‌ முகங்காட்டி

என் சுய‌ங்க‌ள் வ‌ழியே
எனது கிளைகளை விரிய‌ச் செய்கின்றேன் இவ்வெளியெங்கும்
வேர்களை பரவச் செய்கின்றேன் மிக‌ ஆழமாக

இப்பொழுது
சமாளிக்கக் கற்றுகொண்டிருக்கின்றேன்
இம்ம‌ழையை

அரவணைப்பதாயினும்
அடித்து வீழ்த்துவதாயினும்


- நன்றி உயிர்மை

Saturday, November 22, 2008

நிலை


தொடர்ந்து பேசுவதற்கு
ஒன்றுமில்லையெனினும்
உனது மௌனம் தருகின்றது
தாங்க முடியாத வலிகளை

நீளும் நிசப்தமுடைத்து
இயல்பாகக் கேட்கின்றாய்
இந்நாட்களில் ஏன் எப்பொழுதும்
அமைதியாகவே இருக்கின்றாயென

உன்னிடம் பதிலென்று சொல்ல
ஏதுமிருப்பதில்லை

நிலையில்லாத‌ க‌ண்ணாடியில்
பிம்ப‌ங்க‌ள் ச‌ரியாக‌ விழுவ‌தில்லைதான்

சருகெனத் தூக்கி தூர வீசினாலும்
உன் கதவுகளைச் சட்டென்று மூடிவிட்டாலும்
திரும்ப உன் கால்சுற்றியே வருவேனென்றும்
உன்னைவிட்டால் எனக்கு உறவென்று
வேறு எவருமில்லை யெனவும்
உனது நம்பிக்கைகள்
இவ்வளவு வலிதாக உருவாகியிருப்ப‌து
எனது பிரியங்களால் மட்டுமே

எனக்கு தெரியும்
அதை பெற்றுக்கொள்ளத் தயங்கினாலும்
ஒருபோதும் வெறுக்கமாட்டாயென


ஆயினும்
என‌த‌னுமான‌ங்க‌ள் தேய்ந்து
காணாமல் போகுமொரு தின‌த்தில்
என் கூட்டை உடைத்து
எங்கோ ப‌ற‌ந்துவிடப் போகிறேன்

Sunday, November 16, 2008

நிலையின்மை


வெண்மேக‌ங்க‌ள்
பிறை த‌ழுவி ந‌க‌ரும் இவ்வேளையில்
தொலைதூர‌த்தில் கொஞ்சம் பரிவுக‌ளுடன் ‌
க‌சியத் துவ‌‌ங்குகின்றது
இந்த இரவுக்கான பாட‌ல்
இன்னும் ஈர‌ம் காயாத‌ தார்சாலைக‌ளில்
மனமற்று உதிர்ந்து கிடக்கின்றன
சில புன்னகைப் பூக்கள்
காற்றை மறுத்து அணையும்
மெழுகுவர்த்தி சுடர் உருவாக்குகின்றது
அதன் சோகமானப் புகை உருவங்களை

தெரியவில்லை
இந்நேரத்தில் எனை நினைவுக்கூற
உனக்கு ஏதேனும் காரணமிருக்குமாவென

சில‌ மழை நாட்க‌ளும்
சில‌ ம‌கிழ்ச்சி கிழ‌மைக‌ளும்
என்னில் ஏற்ப‌டுத்திய‌ தாக்க‌ங்க‌ளை
ஏதொன்றாலும் ச‌ம‌ன்ப‌டுத்த‌ இய‌ல‌வில்லை

இருந்தும்
கடந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றது காலம்
நினைவுக‌ளை ம‌ற‌க்க‌ச்செய்த‌ப‌டி

இவ்விரவு பகலாகும் பொழுதொன்றில்
நிறம் மாற்றித்தானேகொள்ளும் வானம்.

Sunday, November 9, 2008

ஏதுமற்ற வானம்


இந்நாட்களில்
எப்பொழுதும் எதையாவது
எதிர்பார்த்து காத்திருக்கின்றேன்
வாகனங்களற்று நீளும்
சாலையின் தனிமையுட‌ன்

கசப்பான நினைவுகள்
நிறைந்ததாக இருக்கின்றது இவ்வாழ்க்கை

அவைக‌ளை
ஒவ்வொறுமுறை கிள‌ரும்போதும்
மீண்டுமொறுமுறை என்னில்
வ‌லிக‌ளை ஏற்ப‌டுத்த‌ த‌வ‌றுவ‌தில்லை
காகிதமாக்கி க‌ச‌க்கி எறிய‌வோ
முற்றிலும் அழித்துவிட‌வோ முய‌லும்
என் முயற்சிக‌ள் அனைத்தும்
தோல்வியையே த‌ழுவுகின்ற‌ன‌

ஒருபோதும்
உன் வெளிச்ச‌ங்க‌ளால்
நெருங்க‌ முடியாத‌ என் இரவுகளோடு

இன்றும் கூட‌ நிக‌ழ‌லாம்
ஏதேனுமொரு க‌ச‌ப்பான‌ நிக‌ழ்வு
என்னாலும் த‌டுத்துநிறுத்த‌ இய‌லாத‌ப‌டி

-நன்றி திண்ணை

Friday, October 17, 2008

மழைக் குறிப்புக‌ள் - 2


ம‌ர‌ங்க‌ள் சூழ்ந்த‌
வ‌ன‌ம் இன்று செழித்துக் கிட‌க்கின்ற‌து
வழக்கத்தைக் காட்டிலும் அதிகப் ப‌சுமையாய்
அருவியின் குளிர்ந்த‌ நீர்துளிகள் கரும் பாறைகளிலிலும்
என் முகத்திலும் விழுந்து உடைகின்ற‌ன
எதையோ முணுமுணுத்த‌வாறு
மலையுச்சியிலிருந்து வ‌ழியும் ஓடை
சில்லென்று பாடிச் செல்கின்ற‌து
பிரிவின் இர‌க‌சியப் பாட‌லொன்றை
இலைக‌ள் சேக‌ரித்துக்கொண்டிருக்கின்ற‌ன‌
எண்ணில‌ட‌ங்கா மழைத்துளிக‌ளை
மிகவும் அமைதியாக‌
பொழிந்த‌து போதுமெனக் க‌லைந்தோட‌ முய‌லும்
கார்மேகங்களை இழுத்து உலுக்குகின்றேன்
கொட்டிவிட்டு போகின்ற‌ன
மீத‌மிருந்த நம் பிரிய‌ங்க‌ளை

நானும்
இவ்வ‌ன‌மும் இன்று செழித்திருக்கின்றோம்
இம்ம‌ழையால்

சாலைகளில்
சேறும் சகதியுடனும்
அழுகிய காய்கறிகளின் விரும்பத்தகாத‌ வாசனையுடனும்
போக்குவ‌ர‌த்து நெரிச்சலில் பொறுமையிழ‌ந்தவாறும்
கையில் கறுப்புக் குடையை பிடித்தபடியும்
பெரும் இடையூறாய்த் தொட‌ர‌க்கூடும்
ந‌க‌ரத்துவாசிக‌ள்

இதே மழைகால‌ப்பொழுதை

-நன்றி கீற்று

Tuesday, October 14, 2008

ஒரு மாலை


முதன் முறை கடலைப் பார்த்தபோது
ஏற்பட்ட பூரிப்பும் உற்சாகமும் இன்று இல்லை
வ‌ழ‌க்க‌ம்போல‌ கரைத் த‌ழுவி விலகு‌ம் அலைக‌ள்
அவைகளில் ஓடி கால் ந‌னைத்துக் குதுக‌லிக்கும் சிறார்க‌ள்
க‌வ‌லைகளற்று மேலே பறக்கும் ப‌ட்ட‌ங்க‌ள்
என எதையும் பொருட்ப‌டுத்தாம‌ல்
மண‌லில் அமர்ந்தவாறு
பார்த்திருக்கின்றேன் இம்மாலைப் பொழுதை

எல்லாவ‌ற்றையும்விட
என்னுடன் தின‌மும் இருக்கின்ற‌து இப்பொழுது
சீராய் வண்ணங்களை நிலைகுலையச் செய்து அனைத்தையும் ப‌ற்றுகின்றது
நீராய் காற்றாய் படர்கின்ற‌து என் வெளியெங்கும்

இப்பொழுதில்தான்
நினைவுக‌ள் அசைபோடுகின்ற‌ன‌
க‌ட‌ந்த‌வைகளைப் ப‌ற்றி
அறுந்துவிழும் நிலையிலிருக்கும்
ந‌ம் உற‌வின் மிச்ச‌ங்க‌ளை ப‌ற்றி

ச‌ம‌ய‌ங்க‌ளில்
சிறிதும் ஒத்துப்போகச் செய்வ‌தில்லை
யாதொன்றும்

தொடர்ந்து
ம‌ண‌ல் துக‌ளாய் உதிரும் எனது மௌன‌ங்க‌ள்
மேலும் க‌டின‌மாக்குகின்ற‌ன இப்பொழுதை

கால் ந‌னைக்க‌ எவ‌ருமில்லாதப் போதும்
அலைகள் அடித்துக்கொண்டேதானிருக்கின்றன

- நன்றி திண்ணை மற்றும் கீற்று

Sunday, October 12, 2008

................


இதுவரை என்னைத் த‌விர
எவருமறியாரென நினைத்திருந்த எனக்கு
சற்று ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கின்றது
இக்க‌ண‌ம் படபடத்துப் ப‌ற‌க்கும்
வெளிர்நீலநிறப் ப‌றவையொன்று
மிக‌ அழ‌காகப் பாடிச் செல்கின்ற‌து
என் காதலை அதன் மொழியில்.

##

இப்பொழுதெல்லாம்
சிரித்து மகிழும் நிமிடங்களிலேயே
சிறுகத் துளிர்த்துவிடுகின்றன
எதிர்வரும் கவலைகளின் பச்சை இளம் நுனிகள்
எவரும் காணாதபடி

##

சம‌யங்களில்
மௌனமே போதுமானதாக இருக்கின்றது
எல்லாவற்றிர்க்கும் பதிலாக

Friday, October 3, 2008

உடைவதில்லை வெறுமைகள்


இம்மழை நாட்களில்
உன்னிடம் பேசுவதற்கென்று
ஏதுமிருப்பதில்லை

எங்கு சென்றாலும்
பின்தொடர்கின்றன
ஈடுசெய்ய‌ முடியாத சில இழப்புகள்
எதையோ நினைவுறுத்தியவாறு

அவற்றை தவிர்த்து
இயல்பாக இருக்க முனைகின்றேன்

பழைய‌ நினைவுகளில் புதைந்து
மெதுவாய் ந‌ட‌க்கையில்
முற்ற‌த்துத் தூணில்
சுயமற்றுச் சாய்ந்துக் கிடக்கையில்
அசைவ‌ற்றக் குள‌த்தில்
த‌னியேக் க‌ல்லெறிகையில்
நின்று போன‌ ம‌ழையை வெறிக்கையில்
ம‌ங்கிய‌ மாலையில்
மொட்டை மாடியில் தேனிர் அருந்துகையில்
என‌ எக்கணத்திலும்
வெறுமையை நிறைக்கக்கூடும் இக்கால‌ம்

எனினும் அடுத்து நடப்பவைகளுக்கு
எவர்க்கும் நிட்சயங்களில்லையென
நீட்டுகின்றேன் இப்பொழுதை.

இங்கு
இல்லாமலிருப்பதில்
எவ்விதப் பிரச்சனைகளுமிருப்பதில்லை
இருந்து பின் இல்லாமல் போவதைவிட

- நன்றி திண்ணை மற்றும் கீற்று

Thursday, September 25, 2008

மழைக் குறிப்புக‌ள்


கேட்பார‌ற்று
எங்கோ கசியும் பாணனின் இசை
அலையாய் வ‌ருடிச் செல்கின்றது மனதை

நேற்று வ‌ந்த ப‌ட்டாம்பூச்சியை
எதிர்பார்த்திருக்கின்றேன்
குழ‌ந்தைக‌ளின் ந‌ம்பிக்கையோடு

இங்கு நிகழ்ப‌வை எல்லாம்
ஏதோ ஒரு தேவையை
மையப்படுத்தியே நிகழ்கின்றன
என்பதைப் புரிந்துகொள்வ‌த‌ற்குள்
என்னை விட்டு வெகுதூரத்தில் நீ

என் த‌னிமையின் பக்கங்களில்
இம்மழைப் பயணங்கள் எழுதுகின்ற
பாவனைகள் நன்றாகதான் இருக்கின்றன
உடலை குளிர்த்துச் சிலிர்ப்பூட்டி
ம‌ன‌தை சற்று இல‌குவாக்கி
ஒருவித வரையறையற்ற மென்மையாக ‌

சிறுவ‌ய‌தில் இருந்த‌தைவிட‌
ம‌ழை இன்று ந‌ல்ல சினேகித‌மாகியிருக்கின்ற‌து
உன்னையும்விட‌

உன் அலட்சியங்களால்
என்னுளேயே மெளன‌மான‌ உண‌ர்வுகளும்
இம்மழைப் போன்ற‌தே

இடையூறுக‌ளின்றி
தொட‌ர்ந்து பொழியும் மழையானது
என்றேனும் பெரும் வெள்ளமாய் உருவாகி
காண்ப‌வை அனைத்தையும் சிதைக்க‌க்கூடும்
எவ்விதப் பாகுபாடுகளுமின்றி

- நன்றி திண்ணை மற்றும் கீற்று

Tuesday, September 23, 2008

காட்டுப் பூக்கள்


மென்மையாய் தடவி ரசிப்பதற்கும்
வ‌ன்மையாய் பற்றிப் பறிப்பதற்கும்
எவருமில்லையெனினும்
பூத்து உதிரத்தான் செய்கின்றன
காட்டுப் பூக்கள்

##

நீ இப்படி இருக்கலாமென நானும்
நான் இப்படி இருக்கவேண்டாமென நீயும்
நினைப்பதில் தவறொன்றுமில்லை
எதிர்பார்ப்பதுதான்
மனித இயல்பு என்றானப்பின்

##

வேகமாக நடப்பதாக எண்ணி
மெதுவாக நடக்கும் எருமையை எள்ளுகின்றேன்
கர்வத்தில் மிதக்கும் எனக்கு
ஒருபோதும் தெரியபோவதில்லை
அதன் வேகம் அவ்வளவுதானென‌

Thursday, September 18, 2008

நான் தனிமை


இங்கு யவருமில்லை
என் யவ்வனத்தின் புனைவுகளைப் பேச
புரளி பாடித் திரிய
உறவுகளனைத்தையும் மறந்துவிட்டு
இருக்கின்றேன் இந்த பச்சை காட்டுக்குள்
அமைதியாய் ஆரவாரமற்று
மிக இயல்பாய்
இன்று நான்
தனித்தப் பறவை
கடைசி இலையும் உதிர்ந்துவிட்ட மரம்
எஞ்சிய மழைத்துளி
வ‌ற‌ண்ட ஏரியின் உடைந்த‌ப் பிள‌வு
மெளனத்தின் பிரதிபலிப்பு
கொஞ்சம் இயற்கை
ஓர் புதிய‌ வ‌ண்ண‌ம்
ஓர் அசையும் உயிரினம்
எப்போதும் கேட்டிராத‌ இசை
எரியும் ஒற்றைச் சூரிய‌ன்
நான் தனிமை

Tuesday, September 16, 2008

.............


ச‌மாதான‌மில்லாம‌ல்
ப‌சித்துக் கொண்டிருக்கின்ற‌து வ‌யிறு
எங்கோ நிற‌மில்லாக் காட்டுக்குள்
ம‌ர‌மொன்று உதிர்த்திருக்க‌க்கூடும்
ப‌ழுத்தக் க‌னியொன்றை

#

ஆட்சேபனைகள் இல்லாத ஒருநாளில்
சூரிய‌னை கைநீட்டிப் ப‌ரித்து
விழுங்கிவிட‌ப் போகின்றேன்
இனி நீங்க‌ள் பொழுதுகளைப் பிரித்து
காலம் ந‌க‌ர்த்துவ‌து க‌டின‌மே!

#

காற்று பலமாய் அடிக்கையில்
என் உடல் வந்து ஒட்டிகொண்ட
காய்ந்த இலையை
உதரிச் செல்ல‌ மனமில்லை
எடுத்துச் செல்கின்றேன் என்னுடன்

Wednesday, September 3, 2008

.............


ஒரு நீண்ட‌ துக்க‌ இர‌விற்குப் பிற‌கு
சிறு மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்த விழைகின்றது
சாம்பல் நிற முகில்கள் போர்த்தியவாறு
உறங்கும் குழ‌ந்தையை போல
அமைதியான அழகான
இம்மழைக்காலைப் பொழுது

தூரலாய் விழுந்து ஓடையாய் வளைந்து
அருவியாய் வீழ்ந்து நதியாய் நகர்ந்து
கடலெனத் திரள முயலும் மழைத்துளிகள் சில
என் முன் உடைந்துத் தெறிக்கின்றன

கொஞ்ச‌ம் த‌ய‌க்க‌த்தோடு
க‌ண்ணாடியில் பார்கின்றேன்
நேற்றையப் புல‌ம்ப‌ல்க‌ள் அனைத்தும் ம‌றைந்திருந்தும்
அறையெங்கும் சிதறிக்கிடக்கின்றது என் காதல்
எழுதி அனுப்பாத மடல் குவியலாய்

கையசைவுகளுடன் மென்மையாய் கதைக் கூறும்
ஜெனாவிட‌ம் போலிப் புன்னகைகளை
பகிர்ந்துகொள்கின்றேன்
சுழன்றுகொண்டேயிருக்கும் மின்விசிறிக்கு
ஓய்வளித்து என் இறுக்கங்களைத்
த‌ளர்த்திக் கொள்கின்றேன்

இக்காலங்களில்
எல்லாவ‌ற்றையும் ஏற்க‌ க‌ற்றுகொண்ட‌தாய்
என்னையே சமாளித்தாலும்

ப‌த்து கேட்டு
ஒன்றும் கிடைக்க‌வில்லை எனும்போது
ஏமாற்ற‌மில்லையென‌
சொல்வ‌த‌ற்கில்லை

Thursday, August 28, 2008

.........

வெட்கமொன்றுமில்லை
சிறு பதற்றமும்கூட.
பேருந்தில் மெதுவாக முத்தமிடுகின்றேன்
வைத்திருக்கச் சொல்லி கொடுக்கப்பட்ட
மழலையின் கன்னங்களில்.

***

உறங்கும் குழந்தையை முத்தமிடுதலை காட்டிலும்
இதமாக இருக்கின்றன
சலிக்காமல் உற்று நோக்கி பின்
மெலிதாக பூக்கும் உன் புன்னகைகள்.

***

Tuesday, August 26, 2008

நீல‌ நில‌வு நீல‌ ஒளியுட‌ன்


மழை நின்ற இம்மாலைக் காலங்களில்
என்னைவிட உயரம் வளர்ந்திருக்கும்
கோரைப் புற்கள் காற்றில் சல சலக்கின்றன

மழை நீரில் கரைந்த சம்பங்கி மலர்களின் வாசம்
அறையில் நுழைந்து பரவ
வண்ணங்கள் இறைந்து கிடக்கும்
நவீன ஓவியங்களை நோட்டமிடுகின்றேன்
உனக்கு புரியாத என் உணர்வுகளை ஒத்தவை

நேற்று இருந்ததை போலவே இன்றும்
சலனமற்று நீள்கின்றன‌ இப்பொழுதுகள்

கித்தாரை மெல்ல‌ எடுத்து
அதன் நீண்ட கம்பிகளை மீட்டுகின்றேன்
உயிர் நாளங்களில் ந‌ழுவி வழியும் இசை
வாஞ்சையுடன் அழைக்கின்றது என் இரவை

சுடர்விட்டு ஒளிரும்
அக‌ல்விள‌க்குக‌ளின் வெளிச்சத்தை அணைக்க
தேங்கிய உன் பிரியங்க‌ள் ம‌ட்டும்
போதுமான‌தாக‌ இல்லை என‌க்கு

முற்றத்து வாச‌லில் த‌னியே நிற்கின்றேன் நான்
வ‌ர‌க்கூடும் நீல‌ நில‌வு நீல‌ ஒளியுட‌ன்

Wednesday, August 20, 2008

மழையின் பாட‌ல்


மழைச் சாலைக‌ளில் ஒழுங்கின்றி க‌லைந்து ஒதுங்கும்
பல‌ வ‌ண்ணங்கள் தோய்த்த‌ ம‌னித‌ர்க‌ளை
அமைதிட‌ன் நோக்குகின்றேன்
தேனீர் கோப்பையுட‌ன்

நினைக்கும்போதெல்லாம் வருவதில்லை
இந்த மழையின் பாட‌ல்
சில நேரங்களில் கேட்க விருப்பமில்லையெனினும்
செவிக‌ளில் விழுந்துகொண்டுதானிருக்கின்ற‌து
குளிர்ந்தக் குரலுடன்
என் வெளிகளில் பரவும‌தை
காற்று நுரைகுமிழியாய் ஊதி உடைக்கின்றேன்
தெறித்துச் சிதறி மறைகின்றன அதன் மெல்லிய‌ வரிகள்
பின் இரத்தம் படிந்த வார்த்தைகளைத் திரட்டி
மீண்டும் பெருகுகின்றது எதிரே க‌டலை போல
மந்திரமாய் கைகளில் அள்ளி எடுத்து
தெளித்து உலர்த்துகின்றேன்
வராண்டாவில் அமர்ந்தவாறு

கடைசி இரு துளிகளில்
உன் இயலாமையை வரைய‌ முய‌ன்ற‌து
உனக்கு ஆச்சரியமளித்திருக்கலாம்

மழை நின்ற ஒரு பிந்தய‌ கணத்தில்
வீதியில் தேங்கிய மீத‌ வரிகளை மிதித்தும்
யாரிடமோ கூவிக்கொண்டும் ஓடுகின்றாய்
பாடல் என்னுடையதென

Thursday, August 7, 2008

சுய‌ம்பு


முற்றிலும் இருள் கரைத்துவிட்ட‌
இர‌வொன்றை சிறு வெளிச்ச‌ம்கொண்டு
க‌லைக்க‌ முயலும் ஒற்றை மின்மினிப்பூச்சியை
கையில் பிடிக்க
ஒளிருகின்றது என் உள்ளங்கை

சகிக்கவில்லையெனினும்
இன்றும் தொட‌ர்கின்ற‌து நிழல்

மூங்கிலாய் வளைந்து கொடுக்கவோ
உன் ப‌ய‌ன்பாடுக‌ளில் ஒத்துழைக்கவோ
எனக்கென ஒரு வரையறையை கட்டமைத்து
அதன் உட்புகுத்தவோ முயலும் உனை
ஒருபோதும் எதிர்ப்பதில்லை நான்

கூட‌ல் காலங்களில்
ஒவ்வொன்றாய் பார்த்து பின்னிய
என் நம்பிக்கையின் நூலிழைகள் அறுந்துவிழும்
உறக்கமற்ற ஒரு பின்னிசிப் பொழுதுகளில்
முகமூடியை கழற்றிவிடுகின்றன
என் சுயங்களின் யானை முகங்கள்

உன் குரல்வளையை இரு கையால் நெரித்த‌வாறு

Monday, August 4, 2008

.............



அணைப்பில்லாத ஒரு
ஊதா இரவின் நடுவே
விழித்துக்கொள்கின்ற‌ன என் விழிகள்
அருகே உன் முகம் மட்டும் விரிந்திருக்க
பார்வைகளால் முத்தமிட்டவாறு நான்
இமைகள் மூடி சின்னதாய்
இதழ் விரித்தவாறு நீ

##

இத‌மாய் சரிந்து சாய்கையில்
ம‌லையுச்சியிலிருந்து ப‌ள்ள‌த்தாக்கில்
விழுந்து தொலைகின்றோம்
ந‌மை முத்த‌மிட‌ விரிய‌லாமொரு
தாமிர‌ பூக்க‌டல்

##


ஒரு சிறு புன்ன‌கையுடனேயே
ஆர‌ம்பிக்கின்றன பெரும்பாலான
உற‌வுக‌ளில் தூரப் ப‌ய‌ண‌ங்க‌ள்

##


இன்ப‌மானாலும் துன்ப‌மானாலும்
ந‌ன்றாக‌வே இருக்கின்றன
நீ பிண‌க்கும் த‌ருண‌ங்க‌ள்

Friday, August 1, 2008

பூக்களின் சிறுமி

இப்போது எங்கு எப்ப‌டி இருக்கிறாளென்று
தெரிய‌வில்லை

நன்கு உற‌ங்கியவாறு
விழித்திருக்கும் ஒரு காலையில்
மெதுவாக முகிலை வில‌‌க்குவாள்
தனியே ஓவிய‌ம் தீட்டிக் கொண்டிருக்கையில்
துணை வந்து வ‌ண்ண‌ங்க‌ளை தெரிவு செய்வாள்
எப்போதும் சிரித்த‌வாறு
வாய் ஓயாம‌ல் பேசிக்கொண்டிருப்பாள்
என்னை நிறைய‌ பிடிக்குமென‌
இரு கை விரித்துக் கூறுவாள்
நான் சோக‌மாய் கிடக்கும்‌ த‌ருணங்களில்
அருகே இரு பூக்களை விட்டுச் செல்வாள்
அயராமல் அங்காடிக்கு
என் விரல் பிடித்து நடக்கையில்
அருந்தியத் தேனீரில் சர்க்கரை குறைவென்பாள்
சமய‌ங்களில் வெளிபடும் அவளின்
தெத்துப்பல் புன்னகை அலாதியானது
கண்சிமிட்டும் நேரத்தில்
மின்னலைத் தோற்கடித்துவிடும் அவளை
யாருக்குதான் பிடிக்காது

வார்த்தைகளற்று நிறையும் நீயற்ற இக்காலங்களில்
பிரியாமல் பூனைக்குட்டியாய் என் கால் சுற்றியவளை
என‌க்கும் பிடிக்கும் தான்

தெரிய‌வில்லை
இப்போது எங்கே எப்ப‌டி இருக்கிறாளென்று.

- நன்றி உயிரோசை

Wednesday, July 30, 2008

நானும் ம‌ழையும்


























இந்த மழைக் காலங்களில்
தூரத்தில் தெரிகின்ற‌து மழை

அருகில் வர‌லாம்
காற்றைப் பரப்பி காய்ந்தத் துணிகளை
பறக்கவிட்டு தயார்படுத்தலாம்
மண் வாசனையை அறைக்குள் நுழைக்கலாம்
கூரைகளிலிருந்து நிலத்தில் கொட்டலாம்
இலைகளில் வழிந்து சிதறலாம்
எல்லா திசைகளிலும் வீதியை நிரப்பலாம்
ஒரு குடைக்குள் அடையும்
இரு நண்பர்களின் தருணத்தை இனிதாக்கலாம்
காகித கப்பலுடன் காத்திருக்கும்
என் மகளின் கனவுகளை மகிழ்விக்கலாம்
எனை சிறிது நனைத்து
ஆறுதலளிக்கலாம்
உன் புதிய‌ செய்தியை சுமந்தவாறும்
வண்ணங்கள் தெளித்தவாறும்
வாசல் வரும் வண்ணத்துப்பூச்சியுடன் சேர்ந்து
என் மனமுடைக்கலாம்

ம்ம்... காத்திருக்கின்றேன்
மழைக்கும்
நீ அனுப்பாத‌ செய்திக்கும்

Tuesday, July 22, 2008

நீயும் அக‌ல‌ ம‌ஞ்ச‌ள் நிற‌ ம‌ல‌ர்க‌ளும்


பெரிய வட்டக் குவளை நிறைய நீரில்
மிதந்து கொண்டிருந்தன
அகல மஞ்சள் நிற‌ ம‌ல‌ர்க‌ள்

தேவைக‌ளேதுமின்றி
விர‌லால் நீரை அலம்பிக்கொண்டிருக்கையில்
தள்ளும் விசையின் திசையிலேயே
நகர்ந்த‌ன கேள்விகள் ஏதும் கேட்காமலே

எழும் சலசலப்புகள்
அறையின் அமைதியை உடைக்க
பின்னும் தொடரவில்லை என் செயலை.

உன் சிறு புன்ன‌கைக்காய் காத்திருக்கும்
என் குவிந்தப் பிரிய‌ங்களை
நீட்டும் ஒரு சாயங்கால வேளையில்
அலட்சியமாய் தட்டி விடுகின்றாய்
காரணங்களேதுமின்றி

உன் அர‌வ‌ணைப்புக‌ள்
போதுமானதாகயில்லாதப்
பின்னும் தொட‌ர்கின்றேன் என் மீத‌ பொழுதுக‌ளை

நீ நானாகும் பின்னிரவு நேரங்களில்
நான் அகல மஞ்சள் நிற‌ ம‌ல‌ர்களாகி
மிதக்கின்றேன் அதே குவளையில்.

Sunday, July 20, 2008

முடியாதவை

குறிஞ்சி மலரென திடீரென
உன் கரிசனம் த‌ளிர்த்து
நலம் வினவிய‌போது
சிறிது யோசனைக்குப் பின்
பதிலளிக்க விரும்பவில்லை

வெளியேற்றியும் போகாத ஒன்று
அறையில் அடைபட்டிருக்க‌
கத்தி கிழித்துப் பாயும் குருதியில்
வழியும் சில மெளனங்களை
வெறித்து நின்றேன்

உன் செயல்கள் கொஞ்சமும்
பிடிக்கவில்லையென
உதறி த‌ள்ளி போய்விடவோ
அல்லது முக‌த்தில் அறைந்தால் போல் பேசிட‌வோ
சற்றும் ம‌ன‌மில்லை

எனை போலவே
உருமாறிக்கொண்டேதானிருக்கின்ற‌து பொழுதுக‌ள்
ச‌ன்ன‌ல்வ‌ழி தெரியும் வெளிச்ச‌ங்க‌ளில்

கழுவிய முகத்தை
துணிக்கொண்டு உலர்த்திய போது
பார்த்தேன்

ஆயிர‌ம் முரண்களிருந்தும்
அழ‌காய்தானிருகிறது.
அடிவ‌யிற்றில் குழ‌ந்தையை அம‌ர்த்தி
நீ கொஞ்சி விளையாடும் இத்த‌ருண‌ம்.

Friday, July 4, 2008

.........................


மீறி வழிந்த ஒரு சொட்டு
கண்ணீரைத் துடைத்து பின்
சிதறி வெளிறிக் கிடந்த என் நெஞ்சை
சேர்த்து ஒட்டிக் கொண்டேன்.

ப‌ல‌ மைல் தாண்டி வரும்
அழைபேசி ம‌ழ‌லையின்
குறும் பேச்சிலும்
பெயர்தெரியாத‌ சிறுமி
என் விர‌ல் பிடித்து ந‌ட‌க்கையிலும்

ம‌ற‌ந்து கிட‌ப்பேன் உன் முத்த‌ங்க‌ளை.

Saturday, June 28, 2008

வீடு


அன்று என்னுடையது யாவும்
என்னிடமில்லை.
வாசல் தாண்டி உள்ளே கால் வைத்தபோது
உயிரின் சிலிர்ப்பொன்றை உணர‌
அறையில்,சுவ‌ரில் எங்கும் புது பொருள்க‌ளும்
புது ம‌னித‌ர்க‌ளும் அறியாப் ப‌ரிமாண‌‌ங்க‌ளில்.
பலருக்கென்னை தெரிந்திருக்க‌ வாய்ப்பில்லை.
ந‌கர்ந்து மெல்லிதாக‌ சுவ‌ரை தொட்ட‌போது
த‌ட‌விக்கொடுக்க‌ப‌டும் நாயின் கூசுத‌லாய்
ந‌ன்றி நிறைத்த‌து.
முற்ற‌த்திற்குச் செல்ல‌ என் கையால் ந‌ட‌ப‌ட்ட‌
பூம‌ர‌ம் ஒன்று உயரம் வளர்ந்திருந்தது
எனை காண அனைத்து பூக்க‌ளையும்
மேலுதிர்த்து வாசம் சேர்த்த‌து.
த‌ன் ப‌ங்கிற்கு திண்ணையும் எனை அழைக்க‌
போய் அமர்ந்து நினைவுக‌ளால்
கடந்த‌கால‌த்தை நிகழ்காலமாக்கிக் கொண்டிருந்தேன்
வீட்டார் நீட்டிய‌ தேனீரை அருந்திய‌வாறு.
இ‌த‌ழ்விரித்து விடைபெறுகையில்
ஒவ்வொரு செங்க‌ளோடு சிறு அன்பும் கலந்து
கட்டபட்ட‌ என் வீடு கதறி அழுவ‌‌து
என‌க்கு ம‌ட்டுமே கேட்ட‌து.
பின்ன‌ர்
இரு வெளிச்சங்கள் தள்ளிய வீதியில்
நான் மட்டும் நகர்ந்தபடியிருந்தேன்

Saturday, June 21, 2008

மேலும் சில முத்தங்கள்





மணல் கலைத்து அந்த பாலையில்
தனிமையோடு க‌ட‌க்கையில்
அன்பாய் ஒரு கை தோள்படர
திரும்பி கட்டிக்கொண்டு
முத்தமிட்டேன் உன் நினைவுகளை

##

வேக‌த்தில் அறைந்துவிட்டு
மன்னித்துவிடென‌ முகம்
முழுவதும் முத்தமிடுகின்றாய்
ம்ம் பரவாயில்லை
மீண்டும் ஒரு முறை அறை

##

மென்காற்று உன் இதழ்களை
மெல்ல தீண்டும் போதும்
மேக‌துளிகள் உன் உட‌லை
முத்தமிட்டு உடைக்கும் போதும்
நான் இயற்கையை ரசிப்பதில்லை

##

நம் விர‌ல் நுனிக‌ள் சிறிதாக
மோதிகொண்டு முத்தமிட்ட‌ போது
எழுந்த‌ அதிர்வலைகள்
மடு உடைத்து மகரந்தம் தெறித்து
உல‌க‌ம் ப‌ர‌வ‌ க‌ண்டாயா??

##

தனித்த மாலை ஒன்றில்
துள்ளி உதிரும் சிவந்தமஞ்சள்
நிற இலைகள் சில என் கன்னத்தை உரசி
கீழே விழும் போது எனக்கான
உன் முத்தமொன்றை விட்டு செல்கின்றன‌

Friday, May 9, 2008

.............

த‌னியேப் புன்னகைக்கும் வேளையில்
படித்து பார்த்தேன்
இலக்கணங்களை மீறிதான் கிடந்தது
உன் மீதான அன்பின்
எழுத்து வடிவங்கள்
சில வரிகளை மாற்றியோ
இருப்பவற்றை நீக்கியோ
பிழை திருத்தும் நோக்கமில்லை
வீட்டில் கலைந்து கிடக்கும் பொருட்களோடு
அவை அப்படியே இருக்கட்டுமே

மீண்டும் புன்னகைத்துக்கொண்டேன்

உற்சாகமாய் தெளித்து விளையாடி
வாளி த‌ண்ணீரை வீணாக்கும்
குழ‌ந்தையை க‌ண்டிக்கும் மனமில்லை

இப்போது நாங்கள் சேர்ந்து வீணாக்குகின்றோம்
இன்னொரு வாளி நீரை.