Monday, August 4, 2008

.............



அணைப்பில்லாத ஒரு
ஊதா இரவின் நடுவே
விழித்துக்கொள்கின்ற‌ன என் விழிகள்
அருகே உன் முகம் மட்டும் விரிந்திருக்க
பார்வைகளால் முத்தமிட்டவாறு நான்
இமைகள் மூடி சின்னதாய்
இதழ் விரித்தவாறு நீ

##

இத‌மாய் சரிந்து சாய்கையில்
ம‌லையுச்சியிலிருந்து ப‌ள்ள‌த்தாக்கில்
விழுந்து தொலைகின்றோம்
ந‌மை முத்த‌மிட‌ விரிய‌லாமொரு
தாமிர‌ பூக்க‌டல்

##


ஒரு சிறு புன்ன‌கையுடனேயே
ஆர‌ம்பிக்கின்றன பெரும்பாலான
உற‌வுக‌ளில் தூரப் ப‌ய‌ண‌ங்க‌ள்

##


இன்ப‌மானாலும் துன்ப‌மானாலும்
ந‌ன்றாக‌வே இருக்கின்றன
நீ பிண‌க்கும் த‌ருண‌ங்க‌ள்

2 comments:

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

எல்லோரும் அனுபவிக்கும் காதலின் மென்சுவையை அழகுபடச் சொல்லியிருக்கிறீர்கள் செல்வா !

Gokulan said...

Nice poems.. Good to see your love poemsa again..