Thursday, August 28, 2008

.........

வெட்கமொன்றுமில்லை
சிறு பதற்றமும்கூட.
பேருந்தில் மெதுவாக முத்தமிடுகின்றேன்
வைத்திருக்கச் சொல்லி கொடுக்கப்பட்ட
மழலையின் கன்னங்களில்.

***

உறங்கும் குழந்தையை முத்தமிடுதலை காட்டிலும்
இதமாக இருக்கின்றன
சலிக்காமல் உற்று நோக்கி பின்
மெலிதாக பூக்கும் உன் புன்னகைகள்.

***

4 comments:

Saravana Kumar MSK said...

:)))

சரவணகுமரன் said...

font & கவிதை அருமை...

Lakshmi Sahambari said...

vetkam.. pathram ellam intha vishyathirku venuma enna ?

Natchathraa said...

அழகு!!!!
படமும் கவிதையும்...