Sunday, October 12, 2008

................


இதுவரை என்னைத் த‌விர
எவருமறியாரென நினைத்திருந்த எனக்கு
சற்று ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கின்றது
இக்க‌ண‌ம் படபடத்துப் ப‌ற‌க்கும்
வெளிர்நீலநிறப் ப‌றவையொன்று
மிக‌ அழ‌காகப் பாடிச் செல்கின்ற‌து
என் காதலை அதன் மொழியில்.

##

இப்பொழுதெல்லாம்
சிரித்து மகிழும் நிமிடங்களிலேயே
சிறுகத் துளிர்த்துவிடுகின்றன
எதிர்வரும் கவலைகளின் பச்சை இளம் நுனிகள்
எவரும் காணாதபடி

##

சம‌யங்களில்
மௌனமே போதுமானதாக இருக்கின்றது
எல்லாவற்றிர்க்கும் பதிலாக

2 comments:

Saravana Kumar MSK said...

அழகான கவிதைகள்.. :)

ரமணன்... said...

//இப்பொழுதெல்லாம்
எங்காவது நிம்மதியாக
உறங்குபவர்களைக் கண்டால்
கொஞ்சம் பொறாமையாக‌த்தான் இருக்கின்ற‌து //

அருமை !!!