Tuesday, October 14, 2008

ஒரு மாலை


முதன் முறை கடலைப் பார்த்தபோது
ஏற்பட்ட பூரிப்பும் உற்சாகமும் இன்று இல்லை
வ‌ழ‌க்க‌ம்போல‌ கரைத் த‌ழுவி விலகு‌ம் அலைக‌ள்
அவைகளில் ஓடி கால் ந‌னைத்துக் குதுக‌லிக்கும் சிறார்க‌ள்
க‌வ‌லைகளற்று மேலே பறக்கும் ப‌ட்ட‌ங்க‌ள்
என எதையும் பொருட்ப‌டுத்தாம‌ல்
மண‌லில் அமர்ந்தவாறு
பார்த்திருக்கின்றேன் இம்மாலைப் பொழுதை

எல்லாவ‌ற்றையும்விட
என்னுடன் தின‌மும் இருக்கின்ற‌து இப்பொழுது
சீராய் வண்ணங்களை நிலைகுலையச் செய்து அனைத்தையும் ப‌ற்றுகின்றது
நீராய் காற்றாய் படர்கின்ற‌து என் வெளியெங்கும்

இப்பொழுதில்தான்
நினைவுக‌ள் அசைபோடுகின்ற‌ன‌
க‌ட‌ந்த‌வைகளைப் ப‌ற்றி
அறுந்துவிழும் நிலையிலிருக்கும்
ந‌ம் உற‌வின் மிச்ச‌ங்க‌ளை ப‌ற்றி

ச‌ம‌ய‌ங்க‌ளில்
சிறிதும் ஒத்துப்போகச் செய்வ‌தில்லை
யாதொன்றும்

தொடர்ந்து
ம‌ண‌ல் துக‌ளாய் உதிரும் எனது மௌன‌ங்க‌ள்
மேலும் க‌டின‌மாக்குகின்ற‌ன இப்பொழுதை

கால் ந‌னைக்க‌ எவ‌ருமில்லாதப் போதும்
அலைகள் அடித்துக்கொண்டேதானிருக்கின்றன

- நன்றி திண்ணை மற்றும் கீற்று

1 comment:

Saravana Kumar MSK said...

//கண்டேன்
கால் ந‌னைக்க‌ எவ‌ருமில்லாதப் போதும்
அலைகள் அடித்துக்கொண்டேதானிருக்கின்றன //

நல்லா இருக்கு செல்வா.