Saturday, November 29, 2008

வனத்தின் தனிமரம்


அட‌ர்ந்து பொழிகின்ற‌து
சில‌ தின‌ங்க‌ளாய்
பருவம் தப்பிய இம்மழை

வ‌லுவான‌ காற்றுட‌ன்
வ‌ரும் அத‌ன் நோக்க‌ம் அறிய‌யிய‌லாத‌து
வரவேற்க விரும்பாதது

ம‌ழையாலும் காற்றாலும்
பிடிப்பினை ஏதுமற்ற என் கிளைக‌ள்
ஒடிந்துவிழாமல் இருக்க
தொடர்ந்து போராடிக்கொண்டிருக்கின்றேன்

இலைகளற்று
நிர்வாணமாக்கபட்ட பிறகு
கவலை கொள்ள ஒன்றுமில்லைதான் எனினும்
மனதை கணக்கச்செய்கின்றன
தொடர் போராட்டத்திற்கிடையே
கரைந்து வழியும்‌ மழையுடனான
எனது பழைய நெருக்கங்க‌ள்

ஏனிந்த மாற்றமென வியப்பளிக்கையில்
மேலும் அதி தீவிர‌மாகி
எனை முற்றும் சாய்க்க‌ முய‌ல்கின்ற‌து
அத‌ன் கோர‌ முகங்காட்டி

என் சுய‌ங்க‌ள் வ‌ழியே
எனது கிளைகளை விரிய‌ச் செய்கின்றேன் இவ்வெளியெங்கும்
வேர்களை பரவச் செய்கின்றேன் மிக‌ ஆழமாக

இப்பொழுது
சமாளிக்கக் கற்றுகொண்டிருக்கின்றேன்
இம்ம‌ழையை

அரவணைப்பதாயினும்
அடித்து வீழ்த்துவதாயினும்


- நன்றி உயிர்மை

5 comments:

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

வனத்தில் தனித்த மரம் தன் இலைகளையுதிர்த்துக் கிளைகளை இழந்து மழையிடம் தன் தனிமையைப் பாடுகிறதாகத் தோணுகிறது.

கவிதை அருமை நண்பா...!

கோகுலன் said...

மழையின் செயலையும் மன உணர்வுகளையும் கவிதையில் இணைத்த விதம் அழகு.

நல்ல கவிதை.

Saravana Kumar MSK said...

ஐயோ.. அபாரம் செல்வா..

//எனினும்
மனதை கணக்கச்செய்கின்றன
தொடர் போராட்டத்திற்கிடையே
கரைந்து வழியும்‌ மழையுடனான
எனது பழைய நெருக்கங்க‌ள்//

excellent.. :)

Saravana Kumar MSK said...

//என் சுய‌ங்க‌ள் வ‌ழியே
எனது கிளைகளை விரிய‌ச் செய்கின்றேன் இவ்வெளியெங்கும்
வேர்களை பரவச் செய்கின்றேன் மிக‌ ஆழமாக

இப்பொழுது
சமாளிக்கக் கற்றுகொண்டிருக்கின்றேன்
இம்ம‌ழையை //

மிக அருமை...

அன்புடன் அருணா said...

//இப்பொழுது
சமாளிக்கக் கற்றுகொண்டிருக்கின்றேன்
இம்ம‌ழையை

அரவணைப்பதாயினும்
அடித்து வீழ்த்துவதாயினும்//

அப்பாடா....எப்பிடி இவ்வ்ளோ அழகாக எழுதுகிறீர்கள்??
அன்புடன் அருணா