Wednesday, January 7, 2009

நீக்க முடியாதவை


யுகங்களாய்
கடலெனத் தேக்கி வைத்த எனதாசைகளை
கையளவு நீராக்கும் விதமாய்
இனி என்னிடம்
எதையும் எதிர்பார்க்காதே என்கிறாய்
வெகு எதார்த்தமாக

மௌனமாய் விழுந்து
சில்லுகளாய்ச் சிதறிபோகிறேன்

பின்னொரு
தேவப் பொழுதொன்றில்
பிரியத்தின் பசுமை பூசி
சிதறிய என்னை மெல்ல‌
சீர்ப‌டுத்த‌ முய‌ல்கிறாய்

அதில் வெற்றியும் கொண்டு
நீ வெளிப்ப‌டுத்திய‌ப் புன்ன‌கையில்

நீக்க‌ முடியாம‌ல்
நிர‌ந்த‌ர‌மாய் எஞ்சிவிடுகின்ற‌ன‌
உடைந்த‌ என் த‌ழும்புக‌ளும்
உன‌த‌ந்த கடுஞ்சொற்களும்

3 comments:

♥காதல் தேவன்♥ said...

மௌனமாய் விழுந்து
சில்லுகளாய்ச் சிதறிபோகிறேன்

நீக்க‌ முடியாம‌ல்
நிர‌ந்த‌ர‌மாய் எஞ்சிவிடுகின்ற‌ன‌
உடைந்த‌ என் த‌ழும்புக‌ளும்
உன‌த‌ந்த கடுஞ்சொற்களும்...

Super machan...

Ravee (இரவீ ) said...

//நீக்க‌ முடியாம‌ல்
நிர‌ந்த‌ர‌மாய் எஞ்சிவிடுகின்ற‌ன‌ //
உங்கள் கவிதைகளும்... மிக்க நன்றி.

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

//நீக்க‌ முடியாம‌ல்
நிர‌ந்த‌ர‌மாய் எஞ்சிவிடுகின்ற‌ன‌
உடைந்த‌ என் த‌ழும்புக‌ளும்
உன‌த‌ந்த கடுஞ்சொற்களும் //

நல்ல வரிகள் நண்பா !