Sunday, January 25, 2009

உலர்ந்த புன்னகைகள்



இந்த‌
கடின வேளையையும்
மிக இலகுவாக
மாற்ற முயல்கிறது
என் முகம் பார்த்து
இதமாக புன்னகைக்கும்
சிறு குழந்தையொன்று

இந்நாட்களில்
நான் விரும்புவது மிகவும்
அமைதியாக இருக்க மட்டுமே எனினும்
மனம் சற்றும் மறுப்பதில்லை
அவ்வபோது சில‌ மௌனமான‌ப்
புன்னகைகளை

தடைகளற்று கசிந்து விழும்
ஒற்றை மழைத்துளி
உருவாக்கும் குறுஅலைகளில்
விரைந்து நதியெனப் பரவுமென்
புன்னகைகளை மகிழ்ச்சியோடு
எடுத்துச் செல்கின்றனர்
புன்னகை தீர்ந்துபோன மக்கள்

வீதிகளில் எதிர்ப்படும்
அனைவர் முகத்திலும் தென்படுகின்றது
எனது புன்னகைகளின்
மெல்லிய‌ இரகசிய ரேகைகள்

பிரவேசிக்க முடியா வெளிகளிலும்
கடும்பனியாய் பொழிகின்றன
எனது புன்னகைகள்

ஆனாலும்
என்னைத் தவிர‌ யாராலும்
காணமுடிவதில்லை
முற்றும் கறைப் படிந்துள்ள
அவற்றின் பின்முகம்தனை.

- நன்றி உயிரோசை

2 comments:

Muthusamy said...

நன்று

thevanmayam said...

வீதிகளில் எதிர்ப்படும்
அனைவர் முகத்திலும்
மெலிதாக‌ தென்படுகின்றது
எனது புன்னகைகளின்
இரகசிய ரேகைகள்//

நல்ல வார்த்தை ஜாலம்!!!

தேவா.