Tuesday, June 30, 2009

............

தொடர்ந்து ஒலிக்கும்
உனது நான்காவது அழைப்பையும்
துண்டிக்கின்றேன்
பேச இனி என்ன இருகின்றது
உனக்குமெனக்குமிடையில்
நைந்துபோன சில‌ மௌனங்களைத் தவிர.

Wednesday, June 24, 2009

...............


தூங்கி எழுந்ததும்
நாள் கடந்துப் பார்த்த உற்சாக மிகுதியில்
அறைவிட்டோடி இரு கையை விரித்து வானேந்தி நிற்கையில்
நின்று போயிருந்தது மழை.



Wednesday, June 17, 2009

தனிமையின் சித்திரம்

யாருமே அணுகாத மாலைப்பொழுது
அமைதியாய் வியாபித்திருகின்றது
இவ்வெளியெங்கும்
ஓர் முதிர்கன்னியின் முனகுதலை போல.

இந்த நாள் ஒன்றும்
சொல்லிக்கொள்ளும்படி இல்லை.

சலித்தப் பொழுதுகளை
அறைக்குள் நடந்து கழிக்கும்
பிரயாசையேதுமின்றி
நாள்பட்டுபோன
எனதிந்தத் தனிமையை
ஒரு இரவு
ஒரு இலை உதிர்ந்த மரம்
ஒரு மனித நிழலென
உருவகித்து சித்திரமாக வரைகிறேன்.

வெறுமைகள் வழியும்
அதன் மொழிகளுக்கு
க‌ருமையின் வண்ணமிட
ஏனோ பிரகாசமிழக்கின்றது வானம்.

நேற்றைய நட்சத்திரங்கள்
சிலவற்றை அதன்மீது பதிக்கையில்
விலகியோடிய மேகங்களிடம் காரணங்களேதுமில்லை.

பிறிதொரு மழைநாளில்
நீயதைத் தடவி ரசித்த‌போதும்
சித்திரம் சித்திரமாகவே இருந்தது.

இன்றும்கூட‌ அப்படியே.

என்றாவது ஒரு நாள்
எதார்த்தங்களின் நீட்சியாய்
மக்கி சிதைந்து மண்ணாகியே போகக்கூடும்
அச்சித்திரம்
நீயதன் பொருளுணராமலேயே.

Thursday, June 4, 2009

விருப்பம்

எல்லைகளற்ற எனது பிரியங்களை
திரை மறைவில் ஒளித்து வைத்தப் பின்
நான் எங்கும் போய்விடப்போவதில்லை
உன்னுடன் தான் இருக்கப் போகிறேனென்கிற
உனது சமாதானங்களை கேட்டபடி
சும்மா படுத்திருகிறேன்
உனது பிரிவைத் தாங்கும் திராணியற்று

அருகில் வ‌ந்து தலைகோதிய‌வாறு
உட‌ல் ந‌ல‌ம் வின‌வுகிறாய்
என‌து உத‌டுக‌ள் தாழிடப்ப‌ட்டிருக்கிற‌ன‌

என்னை காதலிப்பதாகவும்
நமதிப்பிரிவு வேதனையளிப்பதாகவும்
விரல்களை இறுகக் கோர்த்தபடி
நீ சொன்ன‌ க‌ண‌த்தில்
தெரியவில்லை எங்கனம் அழுவ‌தென

எழுந்து முக‌ங்கழுவி தயாரா‌கிவிட்டேன்

உனை சும‌ந்து
காலை இர‌யில் என் முன் ந‌கர்ந்து மறையும் வரையில்
வெறுமென கைய‌சைத்திருந்தேன்

ஒருவேளை
விடைபெறும்முன் என் முகம் பார்த்தபடி
எதார்த்தமாய் எதாவது வேண்டுமாவென கேட்டிருப்பாயானால்
யாசித்திருந்திருப்பேன்
உனதருகாமையை ம‌ட்டும்.

- நன்றி உயிரோசை