Thursday, June 4, 2009

விருப்பம்

எல்லைகளற்ற எனது பிரியங்களை
திரை மறைவில் ஒளித்து வைத்தப் பின்
நான் எங்கும் போய்விடப்போவதில்லை
உன்னுடன் தான் இருக்கப் போகிறேனென்கிற
உனது சமாதானங்களை கேட்டபடி
சும்மா படுத்திருகிறேன்
உனது பிரிவைத் தாங்கும் திராணியற்று

அருகில் வ‌ந்து தலைகோதிய‌வாறு
உட‌ல் ந‌ல‌ம் வின‌வுகிறாய்
என‌து உத‌டுக‌ள் தாழிடப்ப‌ட்டிருக்கிற‌ன‌

என்னை காதலிப்பதாகவும்
நமதிப்பிரிவு வேதனையளிப்பதாகவும்
விரல்களை இறுகக் கோர்த்தபடி
நீ சொன்ன‌ க‌ண‌த்தில்
தெரியவில்லை எங்கனம் அழுவ‌தென

எழுந்து முக‌ங்கழுவி தயாரா‌கிவிட்டேன்

உனை சும‌ந்து
காலை இர‌யில் என் முன் ந‌கர்ந்து மறையும் வரையில்
வெறுமென கைய‌சைத்திருந்தேன்

ஒருவேளை
விடைபெறும்முன் என் முகம் பார்த்தபடி
எதார்த்தமாய் எதாவது வேண்டுமாவென கேட்டிருப்பாயானால்
யாசித்திருந்திருப்பேன்
உனதருகாமையை ம‌ட்டும்.

- நன்றி உயிரோசை

7 comments:

yathra said...

உயிரோசையிலேயே வாசித்தேன், இந்தக் கவிதை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. உணர்வு மிகு தருணங்கள்.

//ஒருவேளை
விடைபெறும்முன் என் முகம் பார்த்தபடி
க‌டைசியாய் உனக்கென்ன வேண்டுமெனக் கேட்டிருப்பாயானால்
யாசித்திருந்திருப்பேன்
உனதருகாமையை ம‌ட்டும்//

இந்த கடைசி வரிகளில் மிகவும் நெகிழ்ந்து போனேன்.

நரேஷ் said...

மிக அருமை நளன்...

Gowripriya said...

என் வலைப்பூவிற்கு வந்த பட்டாம்பூச்சியை உங்களதிற்கு அனுப்பியிருக்கிறேன் :))

http://thooralveli.blogspot.com/2009/06/blog-post_11.html

Lakshmi Sahambari said...

Nalla unarvu .. Sirantha Ezhuthu !

Lakshmi Sahambari said...

Nalla unarvu .. Sirantha Ezhuthu !

Lakshmi Sahambari said...

Nalla unarvu .. Sirantha Ezhuthu !

உயிரோடை said...

அருமையான கவிதை நளன்.

இந்த கவிதை படித்ததும், மனுஷ்ய புத்திரனில் நீராலானது தொகுப்பில் இருந்த நகரங்களை இணைக்கும் தண்டவாளங்களில் பயணிக்கும் இரயில் என்றும் பிரிவின் படிமானது கவிதைகளில் என்ற கவிதை நினைவுக்கு வந்தது. நன்று மேலும் எழுதுங்கள்.