Thursday, July 16, 2009

ஒரு விழா நாள்

பெரியோர்கள் நிறைந்த
உனதந்த விழாவிற்கு உன்னால் முதலாவதாக
அழைக்கப்பட்டிருந்த பெருமையுடன்
விழா அறையினுள் நுழைகிறேன்.

வாச‌னையுட‌ன் வ‌ர‌வேற்ற‌ன‌
எங்கோ பூத்து யாராலோ கோர்த்து
வாசலில் தொங்கவிடப்பட்ட
சம்பங்கி ம‌ல‌ர் தோர‌ண‌ங்கள்.

திடீரென கன்னத்தில்
ச‌ந்த‌ன‌ம் பூசிவிட்டு ஓடி ம‌றையும்
சிறுவனின் குதூகலத்தை
ஏனோ பின்தொட‌ர‌ முடியவில்லை.

ம‌ஞ்ச‌ள் விள‌க்கொளியில்
நான் ல‌யித்துக்கிட‌க்க‌
க‌ள‌ங்க‌மில்லாப் புன்ன‌கையுட‌ன்
கை பிடித்து கூட்டிச் செல்கின்ற‌ன‌ர்
ப‌ட்டாடைய‌ணிந்த‌ சிறுமியர்.

அவர்கள் விட்டு ஓட
அதே முகம் பார்க்கும் பார்வைகளுடன்
என்னெதிரே நீ.

எதுவும் பேசிக்கொள்ள‌வில்லை.

இந்த மௌனங்கள் தான் எவ்வளவு வலியவை
உணர்வுகளை அப்ப‌டியே வெளிப்படுத்துவதில்?

ஏதாவது பேசியிருக்கலாம்.

சற்று நேரம் இருந்துவிட்டு
உன்னிடம் சொல்லாம‌லேயே
வெளியேறிவிட்டேன்
நீ பெற்றுக்கொள்ளாத எனது பிரியங்களுடன்.

பெரும்பாலும்
விழா முடிந்த‌தும் நிறையும்
விழா அறையின் வெறுமை
அன்று ச‌ற்று முன்கூட்டியே
என்னுள்.
மிக‌ ஆழ‌மாக.

6 comments:

எம்.ரிஷான் ஷெரீப் said...

வலியுணர்த்தும் கவிதை. நானும் அனுபவித்திருக்கிறேனென்பதால் என்னைப் பொருத்தி உணரமுடிகிறது.

//பெரும்பாலும்
விழா முடிந்த‌தும் நிறையும்
விழா அறையின் வெறுமை
அன்று ச‌ற்று முன்கூட்டியே
என்னுள்.
மிக‌ ஆழ‌மாக.//

இரண்டாவது 'விழா'வை எடுத்துவிட்டிருந்தால் உனது அறையின் வெறுமையையும், விழா அறையின் வெறுமையையும் ஒன்றாகக் குறிப்பிட்டிருக்கலாமென நினைக்கிறேன். கீழுள்ளவாறு..

பெரும்பாலும்
விழா முடிந்த‌தும் நிறையும்
அறையின் வெறுமை
அன்று ச‌ற்று முன்கூட்டியே
என்னுள்.
மிக‌ ஆழ‌மாக.

சேரல் said...

nalla uNarvu

-priyamudan
sEral

நேசமித்ரன் said...

//நீ பெற்றுக்கொள்ளாத எனது பிரியங்களுடன்.//


சொல் தீண்டாத திசுக்களின் வேர்களில் எல்லாம்
அம்மாவின் பழைய பருத்தி சீலையை போர்த்தி உறங்கும் இதம் பரவுகிறது நளன்
உங்கள் சொற்களில்
இமைகள் மிதக்க வைக்கும் வலியை சுவாசிப்பதைப் போல வெகு இயல்பாக சொல்லிச் செல்கின்றன உங்கள் கவிதைகள்

உயிரோடை said...

கவிதை நல்லா இருக்கு.

//எங்கோ பூத்து யாராலோ கோர்த்து
வாசலில் தொங்கவிடப்பட்ட//

அழகான சிந்தனை. ஒரு பெண்ணின் வாழ்வோடும் ஒப்பிடலாம்.

//விழா முடிந்த‌தும் நிறையும்
விழா அறையின் வெறுமை //

புகைவண்டி வந்து சென்ற நடைமேடை போல

யாத்ரா said...

\\சற்று நேரம் இருந்துவிட்டு
உன்னிடம் சொல்லாம‌லேயே
வெளியேறிவிட்டேன்
நீ பெற்றுக்கொள்ளாத எனது பிரியங்களுடன். \\

அருமை

கவிதை மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.

பிரவின்ஸ்கா said...

// பெரும்பாலும்
விழா முடிந்த‌தும் நிறையும்
விழா அறையின் வெறுமை
அன்று ச‌ற்று முன்கூட்டியே
என்னுள்.
மிக‌ ஆழ‌மாக. //

கவிதை நல்லாருக்கு

- ப்ரியமுடன்
பிரவின்ஸ்கா