Tuesday, August 11, 2009

ந‌ம்பிக்கை

உன‌து நினைவுக‌ள் எனை வாட்டுமொரு
மாலைப் பொழுதொன்றில்
அருகே வ‌ந்து
பின்கழுத்தை அணைத்தவாறு
பூதம் என்றாலென்ன‌
கேட்டாள் குழ‌ந்தை

முன்புறமிழுத்து
போர்வை சூழ‌ இறுக்கி கன்னத்தில் முத்தமிட்ட‌வாறு
அத‌ற்கு காதுவ‌ரை ப‌ற்க‌ளிருக்குமென‌வும்
பானை போன்ற‌ த‌லையுடன்
ம‌ஞ்சள் அல்லது வெள்ளை நிற‌த்தில் உடைய‌ணிந்து
பார்க்க‌ ப‌யங்கரமாக‌ இருக்குமென‌வும்
காட்டுப் ப‌க்க‌ங்க‌ளில் அதை காண‌லாமென‌வும்
சொல்லி வைத்தேன்

பின்னொரு நாள்
சன்னலோர பேருந்து ப‌ய‌ணமொன்றில்
சோளக்காட்டு பொம்மையொன்றை சுட்டி
ஃஓ பூத‌மென‌
உத‌டு குவித்து
விய‌ப்பின் புருவ‌ங்க‌ளுட‌ன்
கை நீட்டிய‌வ‌ளை
சற்றே ஆச்ச‌ரிய‌த்துட‌ன் பார்த்தேன்

ஆம்
எப்பொழுதும்
மிக‌ எளிதான‌தாக‌வே இருந்திருக்கின்ற‌து
இள‌கிய‌ ம‌ன‌ங்க‌ளை ஏமாற‌ச் செய்வ‌தென்ப‌து.

- ந‌ன்றி உயிரோசை

4 comments:

மண்குதிரை said...

uyirosaiyilee vaasiththeen

vazhththukkal nanba

யாத்ரா said...

நானும் உயிரொசையிலேயே வாசித்தேன், அருமை நளன்.

amirtham said...

அது தானே இளகிய மனம்.
நல்ல கவிதை வாழ்த்துக்கள்

நட்புடன் ஜமால் said...

உயிரோசைக்கு வாழுத்துகள்.

----------


ஆம் எளிது தான் ... வலிதான் அதிகமாகும் விளங்கிவிட்ட பிறகு