Wednesday, August 19, 2009

என்னிடமிருக்கின்றது ஒரு பொய்

அம்மா அப்பா எப்பொழுது வருவார்?
இம்முறையும் பதிலேதுமில்லை
அவளிடமிருந்து.
நேற்று ஏரிக்கரையில்
சேகரித்துவந்த பனை மட்டைகளோடு
புகைந்து கொண்டிருந்தவளை
மேலும் எதுவும் கேட்கவில்லை.

வெளியேறி
முற்றத்தில் கீழே கிட‌ந்த ப‌ந்தை எடுத்து
வீட்டின் முன்புற சுவருடன்
உள்ளங்கை டென்னிஸ் விளையாடிக்கொண்டிருந்தேன்.
ஒவ்வொருமுறை தோற்கும்போதும்
ஆட்டத்தை முதலிலிருந்து துவங்க
முடிவில் சலித்துப்போய்
நாய்க்குட்டியுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தேன்
அதே பந்தைக்கொண்டு.

உச்சியும் தொண்டை வற‌ண்டும் தாகமும்
பெரும் அயர்ச்சியொன்றை உருவாக்கிய‌தில்
உள்சென்று பித்த‌ளை அண்டாவில்
ஒரு கோப்பை த‌ண்ணீர் பிடித்துக்குடிக்க
த‌வ‌றி சித‌றிய‌ நீர் ச‌ட்டையை ந‌னைத்து
மார்பை குளிர்வித்த‌ வேளையில்
தாழ்ந்த குரலில் அம்மா சொன்னாள்
வெளிப்புற‌ம் தாழிட்டு
முற்ற‌த்துலேயே விளையாடிக்கிட்டிருடா...
க‌ந்துகார‌ன் வந்து கேட்டாகா அம்மா க‌டைக்கு வெளிய‌
போயிருக்கிற‌தா சொல்லிடுடா குட்டி.

குடிப்ப‌தை நிறுத்திவிட்டு
ஒரு க‌ண‌ம் அசையாது அவளைப் பார்த்தேன்.
அவ‌ளும் அப்ப‌டியே.

இப்பொழுதும் என்னிட‌மிருக்கின்ற‌து
அந்த ஒரு பொய்.


(பால்ய‌த்து விடுமுறை நாளொன்றின் ந‌ண்ப‌க‌ல் பொழுதில்)

- ந‌ன்றி உயிரோசை

5 comments:

மண்குதிரை said...

excellent nanba ronba pitiththirukkirathu

பா.ராஜாராம் said...

எவ்வளவு எதார்த்தமான-
முகத்தில் அறையும் தருணங்கள்.

நேசமித்ரன் said...

வாழ்த்துக்கள் நண்பா

நல்லா இருக்கு....

ரௌத்ரன் said...

அழகான கவிதை நளன்...

பூக்காரன் கவிதைகள் said...

Fine Nalan