Wednesday, September 23, 2009

அம்மா

எனக்கு நினைவிருக்கின்றது
சிலசமயம் சமைக்க பத்துரூபாய் கூட இல்லையென
அழுதிருந்திருக்கிறாள்
மல்லிப்பூச் சூடி
செவ்வானம் இருளும்வரை
வெளியூருக்கு வேலைக்குச் சென்றிருக்கும்
அப்பாவின் வரவெண்ணி வாசலில் காத்திருந்திருக்கிறாள்
கொஞ்சம் மனமிளகியவள்
கொஞ்சம் கோபக்காரியும்கூட
தண்ணீருக்காக தெருச்சண்டைப் போட்டு பார்த்திருக்கிறேன்
அன்றாட காரியங்களில் ஈடுபட்டவாறே
இரவு பகல் பாராமல்
தையல் இயந்திரம் மிதித்திருப்பாள்
ஈரவிறகை எரியவைக்கும் முயற்சியிலும்
ஏழ்மையின் அவமதிப்புகளில்
கண்கலங்கி மனம் குமுறும் வேளைகளிலும்
இவ்வாழ்க்கையைப் பற்றி
மிகவும் அலுத்துக்கொள்வாள்
மழையில் நனைந்த அடுத்தநாள் காய்ச்சலில்
நெற்றி ஈரத்துணியும்
அவளின் தலைக்கோதலும்
எப்பொழுதாவது
அதிசயமாய் வாய்விட்டுச் சிரிப்பாள்
சமயங்களில்
மழைக்குப் பின்னரான பொழுதென 
மௌனம் கொள்வாள்
பெருமழைக்காலங்களில்
ஒழுகும் வீட்டின் ஒழுகாத மூலையோரம்
என்னையும் எனதக்காவையும்
முலையழுந்த அணைத்தபடி
அப்படியே உறங்கிப்போவாள்.

- நன்றி உயிரோசை

3 comments:

மண்குதிரை said...

ungkal kavithaikal ennai mikavum paathikkiRathu nanba

ezhuthungkal

பா.ராஜாராம் said...

மிக நெகிழ்வு நளன்.உங்களுக்கு என் அன்பு.

Gowripriya said...

arumai...