Saturday, September 26, 2009

இருப்பு

பழகிய நிர்வாணங்களுகிடையே
மெல்லத் தொலையும் சுவாரசியங்களைப் போன்றதானது
சமயங்களில் இந்த இருப்பு.

அறிமுகங்களில் கிடைக்கும்
முதல் புன்னகையைப் போன்று இருப்பதில்லை
பின்வரும் மற்றப் புன்னகைகள் யாவும்.

நானும் முயன்றுதான் பார்க்கிறேன்
தெளிந்த நீரைக் கொத்திச்செல்லும்
தாகம் மிகுந்த பறவைகளைப் போலவோ
எவ்வித வருத்தங்களின்றி
தன்னில் ஒட்டியிருந்த இலைகளை உதிர்க்கும்
மரங்களைப் போலவோ
இயல்பாக இருப்பதற்கு
ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும்
ஓடிச்சென்று பார்ப்பதற்கு முன்னரே
காணாமல் போய்விடுகின்றன
இந்த வானவில்கள்.

நிட்சயங்களேதுமின்றி
நீளும் இந்நாட்களில்
வருவதையெல்லாம் எப்படி அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள?

துயர்மிக்கச் சமாதானங்களில் உடன்பாடில்லை என‌க்கு.

இல்லாத‌ ஒன்றை
இருப்ப‌தாக‌ நினைத்துக்கொள்வ‌தில் மட்டும்
என்ன‌ இருக்கின்ற‌து?

4 comments:

தியாவின் பேனா said...

//
நீங்களே சொல்லுங்க‌ள்
இல்லாத‌ ஒன்றை
இருப்ப‌தாக‌ நினைத்துக்கொள்வ‌தில்
என்ன‌ இருக்கின்ற‌து?
//

supper kavithai anparee

பா.ராஜாராம் said...

நல்லா இருக்கு நளன்.

Gowripriya said...

nalla irukku

Ramki... said...

//துயர்மிக்கச் சமாதானங்களில் உடன்பாடில்லை என‌க்கு.//


எனக்கும்தான்....
ஆயினும் இந்த
சமாதானங்களை
மட்டுமே முன்னிறுத்திப் போகும் வாழ்க்கையை எப்படியும் வாழ்ந்துதானே தீர்க்க வேண்டும்?...

நல்ல
வரிகள்
நளன்....