Monday, November 16, 2009

.....................

புல்வெளியில் மாடு மேய்த்திருக்கும்போதுதான்
முதலில் கண்டேன் கிராமப் புறச்சாலையொன்றில்
நகர்ந்த ஒற்றை வெண்ணிற காரை
அப்பொழுது வெறுமென
வேடிக்கை மட்டும் பார்த்திருந்தேன்.
மற்றொருமுறை அது நிகழ்கையில்
துரத்தி ஓடித் தொட முடியாமல்
மூச்சிரைக்க நின்றேன்.
செங்களில் கார் செய்து மணலில் ஓட்டுவது
கைகளை ஸ்டேரிங்காகவும்
கால்களைச் சக்கரங்களாகவும் பாவனை செய்து
தெருக்களில் ஒலி எழுப்பி ஓடுவது
திருவிழாவில் அம்மாவிடம் அடம்பிடித்து வாங்கிய
நீலநிற‌ பிளாஸ்டிக் காரென
பின்னாட்களில் கார்கள் மீதான மோகம்
அதிகமாகியே இருந்தது.
பெரிய‌வ‌னாகிய‌தும் என்ன‌வாக‌ வ‌ருவாய‌ன‌
கேட்ட கேள்விக்கு நா கார் ஓட்ட‌ போறேனென
சொல்லித் திரிந்த‌தை
இப்போதும் அப்பாவிட‌ம் சொல்லிச் சிரித்திருப்பாள் அம்மா.
நகரத்திற்கு பெற்றோருடன் திரைப்படத்திற்கு செல்கையில்
வண்ண வண்ணமாய் நகரும்
பல கார்களை வெகுளியாய்ப் பராக்கு பார்த்து
தொலைந்து திரும்பிய கதைக்கூட உண்டு.
முதல் முறை ராதா வீட்டு காரில்
பயணம் செய்கையில் அடைந்த பூரிப்பும்
சன்னல் வழி தலை எட்டி வேடிக்கைப் பார்க்கையில்
புன்னகைத்து மகிழ்ந்த நிமிடங்களும்
இன்னமும் மீதமிருக்கின்றன.
இப்பொழுது கார்களென்றால்
நினைவிற்கு வருவது ஆடம்பரமோ
அல்லது செல்வந்தர்களுக்கு மட்டுமேயானதெனவோ
அவ்வளவே
இம்மாலையில்
கைகளை ஸ்டேரிங்காகவும்
கால்களை சக்கரங்களாகவும் பாவனை செய்து
தெருக்களில் ஒலி எழுப்பி ஓடுமொரு
சிறுவனைப் பார்க்கையில் நினைத்துக்கொள்கிறேன்
கார்கள் மீதான மோகம் தொலைந்துபோக
அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் நாளாகலாமென‌

3 comments:

யாத்ரா said...

கவிதை ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு நளன்

மண்குதிரை said...

nice......

velkannan said...

very nice