Tuesday, March 9, 2010

நீலப்பூக்கள்

மிகுந்து பசித்திருக்க‌
தெருமுனை உணவகமொன்றை முகர்ந்தப‌டி நகரும்
இந்த‌ மாலையில்
சற்றும் எதிர்பாத்திருக்கவேயில்லை
உன்னைப் பார்ப்பேனென்று

இந்த‌ மாலையில்
எவ்வ‌ள‌வு அழ‌காக‌ மிளிர்கின்ற‌துன் முக‌ம்
எவ்வ‌ள‌வு இத‌மாக‌ இருக்கின்ற‌து
உனது பார்வை
உனதிந்த‌ பேச்சு

கேட்ட‌படி இருக்கின்றேன்

பேசி பேசி பின்
சொற்க‌ள் தீர்ந்துபோய்
வெற்றிடம் பரவிய‌ க‌ண‌மொன்றில்
வின‌வுகின்றாய்
காரணந்தெரியாத எனது நிசப்த‌நிலைப் ப‌ற்றி.

"ப‌ண‌மேதுமில்ல
யாருகிட்டையும் கேட்க‌ தோன‌ல‌
சாப்பிட்டு ரெ‌ண்டு நாளாச்சி
ரொம்ப‌ ப‌சிக்குது
ஏதாவ‌து வாங்கித்தாயேனென்று"
எங்கோ வெறித்த‌படி தழும்பிய குரலில்
உதிர்த்த‌ எனது வார்த்தைக‌ளின் கன‌மறிந்து
உறைந்து போகின்றாய்
உணவகமொன்றிர்க்கு அழைத்துச்சென்று
க‌ண்க‌ல‌ங்கியபடி
தாய்மை பெருக‌ ஊட்டுகின்றாய்.

கரைந்து வழிந்த‌படி இருக்கின்றேன் நான்.

மெல்ல வேர்விட்டு கிளைத்து
விருட்ச‌மான‌ அந்த‌ இர‌வின் க‌ன‌வில்
ஏனோ பூக்க‌வேயில்லை
வழமையான‌ நீலப்பூக்கள்.

........

அவசரமேதுமில்லை
அமருங்கள்.
ப‌ற்றி எரிவது உங்கள் வீடல்ல.

Monday, March 1, 2010

கிடைத்த‌லுக்கும் கை ந‌ழுவிபோவ‌த‌ற்குமான‌ இடைவெளி

எங்கிருந்தோ வந்தபடியிருக்கின்றன
சில குரல்கள்

கெஞ்சுபவையாக
துய‌ர்மிக்க ஒலியாக
நீண்டதொரு கேவலாக
சிறிதும் எதிர்க்க வ‌லுவில்லாதவைகளாக

ஓயாத பணிகளுக்கிடையில்
காதோரம் ஒலித்தபடியே இருப்பது
சற்றே அயர்ச்சியூட்டுவதாக பேசிக்கொள்கின்ற‌ன‌ர் சில‌ர்
சில‌ரோ அவற்றை செய்திகளாக்கி
தேனீர் சுவைக்கின்ற‌ன‌ர்
வருத்தம் கொள்கின்றனர்
சில எளிய மனிதர்கள்
மற்றவர்களெல்லாம்
கேட்பதாகவோ
கவலைகொள்வதாகவோ இல்லை

இடையிடையே
கதறியபடி
குழ‌ந்தைக‌ளின் அழுகைக் குர‌லும் கேட்ப‌து
ம‌ன‌தை ஏனோ ச‌ஞ்ச‌ல‌மூட்டுகின்ற‌து
சிறு பூவொன்றைக் கிள்ளியெறியவே ம‌ன‌மில்லாத‌ நான்
வாச‌லில் சென்று சென்று பார்க்கிறேன்
யாதும் செய்வ‌த‌றியாது நிற்கிறேன்
ம‌ன‌முடைந்து ச‌லித்துக்கொள்கின்றேன்
சமயங்களில்
கண்களை மூடி இறைவனைப் பிரார்த்திக்கின்றேன்

இப்பிர‌ப‌ஞ்ச‌மெங்கும் மிக‌க் க‌டுமையாகவே
ஒலிக்கின்ற‌ன அந்த‌ குர‌ல்கள்

இம்முறையும்
உத‌விடக் கூடிய எவ‌ரும்
கேட்பதாகவோ
கவலைகொள்வதாகவோ இல்லையென்பது
எத்தனை பெரிய அபத்தம்

மின்ன‌ல்க‌ள் கீறி மறைந்த நேற்று மாலை
க‌டைசியாய்க் கேட்ட‌து
சிதறித் தெறித்த சிக‌ப்புக் குரலொன்று.

கடந்த சில‌ மாத‌ங்க‌ளாக‌
ஒலிப்ப‌தில்லை அந்தக் குர‌ல்க‌ள்.