Monday, August 16, 2010

ஒரு மழைநாளும் திங்கட்கிழமையும்

மனம் கசந்து உறக்கமின்றி நீளுமிந்த
தொலைதூர இரவுப் பயணத்தில்
எல்லோரை காட்டிலும் மிக‌ ஆறுதலாக
எனை ஏந்தி இருக்கின்றது இந்த இருக்கை

இந்நேரத்தில் வானொலியில் வழியுமொரு குரல்
அழுத்தமாக மீட்டுகின்றது
எஞ்சிய எனதுயிரை வ‌லியை.

இன்றைய மழைக்காற்றிலில்லை எந்த ஒரு குளுமையும்.

பெருகும் மழையில் ஓயாது அலைக்கழிக்கின்றது
கண்ணாடியில் மழைத்துடைப்பான்.

சட்டென நிகழ்ந்துவிட்டது
ஒரு மரணம்.
மீளவே முடிய‌வில்லை.
இனி ஒருபோதும் காணக் கிடைக்காது அதுபோலொரு புன்னகை.
எந்தவொரு குரலும் இருக்கப் போவதில்லை அந்த‌ வசீகரத்துடன்.

என்னெதிரே இன்மையொன்று மிதக்கையில்
உனை நினைத்துக்கொள்கிறேன்.

தூரத்து வெளிச்சங்கள்
எதையோ நினைவூட்டி விலகுகின்றன.

2 comments:

mohammed said...
This comment has been removed by the author.
mohammed said...

மீண்டும் மீண்டும் படிக்கத் தூண்டும்
அதே மழை நாளும்

திங்கட்க்கிழமையும்

வாழ்த்துக்கள் ..