Thursday, December 30, 2010

இம்மழைக்காலத்திலும் உதிர்ந்துவிழும் இலைகள்

எல்லாமும் விலகிப்போய்விட்டதென
உணருமிந்த‌ வேளையில்
குறையவேயில்லை இறுக்கம்

எவ்வ‌ளவு காண‌லாக‌ இருக்கின்ற‌ன‌
நீரில் ப‌டியும் பிம்ப‌ங்க‌ள‌னைத்தும்

இவ்வுலகின் ஏதோவொரு மூலையில்
உயர்ந்த தென்னைமரங்களுக்கும் பசும்வயல் மலைகளுக்குமிடையேயான
ஆளற்ற சாலையில் மிதிவண்டியுடன் காற்றைத் தழுவினாலென்ன‌
ஆழமான‌ நதியொன்றில் ஒரு மீனெனவோ
அட‌ர்ந்து பரவிய‌‌ இருளில் ஒரு ஒளியென‌வோ
பாய்ந்து ஊடுருவினாலென்ன

அல்லது குளிர்ந்து கொட்டுமிந்த ம‌ழையில்
எல்லாவற்றையும் மற‌ந்து நனைதல்

இல்லை என்னைவிட்டு
முழுவதும் நான் வெளியேறிவிட்டால்தானென்ன

தெரியவேயில்லை

எதையோ கேட்டுக் கிடைக்கப்பெறாத‌ சிறுவனின் பிணக்கத்தைப் போல‌
எதிர்கொள்ள‌ முடியாம‌ல் நிற்கிறேன்
சிறகு முளைந்ததும் பறந்துவிடும்
இளம் பறவைகளின் ய‌தார்த்த‌த்தையொத்த‌ விடைபெறுத‌‌ல்களை.

போகிற போக்கில் மீட்டி விட‌ப்படும் க‌ம்பியின் அதிர்வ‌லைக‌ள்
அதிர்ந்த‌டங்குவதேயில்லை என்னுள்
இன்ன‌மும் கூட.

6 comments:

பா.ராஜாராம் said...

ரொம்ப நல்லாருக்கு நளன்.

Gowripriya said...

welcome back..
:)

Vel Kannan said...

எங்கே போயிருந்திங்க நளன்.. நலமா

Ramani said...

.மீட்டிவிட்ட கம்பியின் அதிர்வுகள்
இப்போது எங்களுக்குள்ளும்...

Ramani said...

.மீட்டிவிட்ட கம்பியின் அதிர்வுகள்
இப்போது எங்களுக்குள்ளும்...

mohammed said...

Superb
Makes the heart peaceful even in sorrows !