Friday, June 29, 2012

இடம்பெயர்தல்

காற்றில் சிலிர்க்கிறது நீரின் மேற்பரப்பு

எப்பொழுதும்
ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோரிடத்திற்கு நகர்தலென்பது
பயணங்களைப் போன்று இருப்பதில்லை

மனிதர்களை
செல்லப் பிராணிகளை
தொட்டிச் செடிகளை
பிடுங்கிய தோட்டதுச் செடிகளை
லட்சோபலட்சம் அசையாப்பொருட்களை
வண்டியில் ஏற்றியாகிவிட்டது

ஆயினும்
மீந்துவிடுகிறன சில நினைவுகள்

வெறுமை நிரம்பிய முகத்தோடு
கடைசியாய் ஒரு முறை பார்த்துக்கொள்கிறேன்

புதிய வீட்டில்
கொணர்ந்தப் பொருட்களை வகைப்படுத்தியப்பின்
முதல் வேலையாக
பிடுங்கி வந்த தோட்டத்துச்செடிகளை
குழி தோண்டி நட்டு மண்ணனைத்து
நீரூற்றினேன்

அவை தலைசாய்த்தபடியிருந்தன

வீட்டிற்கும் புதிய பள்ளிக்குமான
இடைபட்டப் பயணத்தில்
ஆறாவது முறையாக கேட்கிறாள் சாய்னா
அத்தா ஜீவிதாவும் வருவாளாவென

ம் என்றேன்

புதிய‌ வகுப்பறைக்கு முன்
அழுகைத் ததும்பும் முகத்துடன்
கால்களை கட்டிக்கொண்டு போகவேண்டாமென்ற‌வளை
அவள் உயரத்திற்கு குதிகாலிட்டு அமர்ந்து
வழியும் நீரை விரலழுத்தித் துடைத்து முத்தமிட்டு
திரும்பி பார்க்காது அவள் பிடி நழுவி வெளியேறினேன்

எங்கோ போகின்றன
சில பறவைகள்

மாலை
மீண்டும் காண்கிறேன்
இன்னமும் தலைசாய்த்தபடியேயிருக்கிறன‌
நடப்பட்ட தோட்டத்துச்செடிகள்

3 comments:

செல்வராஜ் ஜெகதீசன் said...

Nice Nalan.

mohammed said...

நளன் நல்வரவு.

வரிகள் அழகாக உள்ளன

மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள் நளன்.

கீதமஞ்சரி said...

பிரிவு எதுவாயினும் வலி ஒன்றுதான். இந்தக்கவிதையும் வலிக்கிறது.