Friday, January 3, 2014

இது குளிர்காலம்


அவிழ்ந்தக் கூந்தலை முடிந்தபடி
செருப்பைக்கூடச் சரியாக அணியாது
அவசர அவசரமாக
படியிறங்கி நீ வெளியேறுகையில்
திரும்பிப்பார்க்காது சொன்னாய்
பின்தொடராதேவென

எப்பொழுதோ முறிந்துவிட்டதாக
நான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் நமது உறவு
சம்பிரதாயத்திற்கேனும்
தொடர்வதென்னவோ சில‌ காரணங்களுக்காகத்தானெனினும்
நான் உனக்கு துரோகம் இழைத்துவிட்ட
இப்பிற்பகலில்
மொட்டை மாடியில் துணையிருக்கிறது தென்னங்காற்று

ஆம்
நான் பொய்களாலானவன்
நான‌ணியும் காலணிகள் மட்டுமே அறியும்
என் நடத்தையை

உத்திரவாதங்களற்றது
இந்த இருத்தல்
இந்த உறவு
யாதொன்றும்

புகைப்படங்களோ அல்லது உங்களைப்பற்றிய குறிப்புகளோ இல்லையெனில்
மக்கி சிதைந்து மற‌ந்துப்போகும் நினைவுகளென
காணாமல் போகக்கூடும் இவ்வாழ்க்கை

இது குளிர்காலம்

பனியுதிருமிந்த‌ மாலையில்
வனாந்திரத்தின் இசையென
வெகு அமைதியாக இருக்கிறேன்

சன்னலில் மோதி மோதி உடைகிறன
காட்டுப்புறாக்கள்.

அப்ரீத்



எப்பொழுதும் என்னை
கைவிட்டுவிடுகிறது இந்த மழைக்காலம்

வருத்தங்களை ஒளித்துவைத்துக்கொள்ளும் கலை
இப்பொழுது சாத்தியமாகிவிட்டது

நான் போவதில்
அவனுக்கு சிறிதும் விருப்பமில்லை

பிரிவை எதிர்கொள்ளும் மனமின்றி
எங்குப் போகிறேனென கேட்கிறான் குழந்தை
காலணியை கட்டிக்கொண்டே
நான் மெல்லச் சொன்னேன்
மாமா வேலைக்குப் போகவேண்டும்
வேலைக்குப் போனால்தான் பணம் கிடைக்கும்
பணம் கிடைத்தால்தான் உனக்கு மிட்டாய் வாங்கமுடியுமென

நேற்று முழுவதும் என்னுடன் சுற்றித் திரிந்தவன்
இரவுகூட‌ என் கைகளுக்குக்கிடையே 

ஒரு பூனைக்குட்டியைப் போல
உறங்கிப்போனான்

எதையோ கொடுக்கும்பொருட்டு
கை நீட்டி நின்றிருந்தவனை
வெளியேறுமுன் திரும்பிப்பார்த்தேன்

நெருங்கியபோது

தன் பிஞ்சு விரல்களைப் பிரித்து
எனக்கு கொடுக்க நீட்டினான்
தான் வைத்திருந்த ஒற்றை நாணயத்தை

நான் சொன்னேனல்லவா
நான் போவதில்
அவனுக்கு சிறிதும் விருப்பமில்லை.