Monday, January 19, 2015

பறவைகள் வெளியேறியத் தீவு

எங்கிருந்து வந்ததென தெரியவில்லை
சில மாதங்களாக
மொட்டை மாடியில் சுற்றித் திரிகிறன
இரு வெண்ணிறப் புறாக்கள்

பார்த்ததும்
முதலில் ஓடி மறைந்தவை
நான் உணவளிக்க துவங்கியதும்தான்
எனை நம்ப ஆரம்பித்தன

யாருடையதாக இருக்கும்

எப்படி இருப்பினும்
தன்னிடத்தை விட்டு வெளியேறுதல்
துயரம்

எனினும் சில நாட்களில்
நாங்கள் நண்பர்களாகியிருந்தோம்
அவை என் கை தோள் தலைமேல் அமருமளவிற்கு

கின்னர இசை மிதக்கும் மாலைகளில்
அவைகளுடனிருப்பது மனிதர்களுடன்
இருப்பதைக்காட்டிலும் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது

அவ்வெண்ணிறம் ஏகாந்தம்

படபடக்கும் அவற்றின் சிறகுகள்
எனது நீண்டகால ஏக்கம்

இதற்கிடையில்
இன்று காலை என் வீட்டிற்கு வந்த பெண்ணொருவள்
அப்புறாக்களை தன்னுடயவை என்கிறாள்

நான் எப்படி விட்டுக்குடுப்பது
இல்லை
அவை என்னுடயவை என்றேன்

இல்லை அவை தன்னுடையவை என்கிறாள்

தான் பக்கத்துத் தீவில் வசிப்பதாகவும்
அங்கிருக்கும் போர்க்காலச் சூழலில்
தொடரும் வெடிச்சப்ததைக் கேட்க சகிக்காது
அவைகள் வெளியேறிவிட்டதெனவும்
அவைகளைத் தேடி
வெகுதொலைவு வந்திருப்பதாகவும்
தயவு செய்து தந்துவிடுங்களென
மூச்சிறைக்கக் கேட்கிறாள்

தந்துவிடலாமெனினும்
பறவைகளே வெளியேறியத் தீவில்
நீ எப்படி இருக்கிறாயென எதார்த்தமாகக் கேட்டேன்

அத்துனை வெறுமையாக எனைப் பார்த்தப்பின்
சொல்லாது கொள்ளாது
வெளியேறி முகங்களுக்குள் தொலைந்துப்போனவளை
இன்னமும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்

நமது கையாலாகாதத் தனத்தை மூடிமறைக்க
எல்லோரையும் இங்கேயே
அழைத்துக்கொள்ளலாம் தானே
எட்டுப்பேர் தாரளமாகத் திரியும் வீட்டில்
மேலுமொருவர்
குறுகிப்படுத்துறங்கவா இடமில்லை.



10 செப்டம்பர் 2014
- நளன்

No comments: