Monday, January 19, 2015

நீலம் இழத்தல்


இன்று மாலை மழைப் பெய்ததில்
ஏதோ ஒருவகை நிம்மதி

இப்பொழுதெல்லாம்
நீ வருகையில்
எனது கண்களில் மிளிர்வதில்லை
எந்தவொரு எதிர்பார்ப்பும்

இப்பொழுதெல்லாம்
நாம் உதடுகளில் முத்தங்களிட்டுக்கொள்கையில்
நீ மூடிக்கொள்வதேயில்லை
உனது இமைகளை

இப்பொழுதெல்லாம்
நமது பிரியங்கள்
குடிக்காமல் ஆறிய தேனீரை ஒத்திருக்கிறது

முன்னெப்போதும் இல்லாமல்
எனது சிறிய‌ சிறிய பிசக்குகளையும்
கடுமையாக விமர்சிக்கத் தொடங்கிவிட்டாய்

நமது விரல் நுனிகள் தருவதில்லை
எந்தவொரு கதகதப்பையும்

இந்த இரவு
மௌனங்களில் நிரம்பியப்பின்
எழும் துளி ஆட்சேபனையில்
பாதியிலேயே நின்றுப்போகிறது நமது நெருக்கம்

இந்நாட்களில்
வசீகரமிழந்த உனது குரல்
ஒரு வழிப்போக்கனைப் போல என்னை கடந்துப்போகிறது

நீ கேட்கிறாய்
இரவு வந்தவுடன் வானம் நீலமிழந்து கருப்பதேனென

இவ்வளவு நாளும்
நான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
வானம் எப்பொழுதும் நீலமாகவே இருப்பதாகவும்
நிலம் மட்டுமே கருப்பதாகவும்.
 
26 ஏப்ரல் 2014
- நளன் 

No comments: