Sunday, March 22, 2015

.............



இந்தப் பயணத்தில்
கடந்துப்போகும்
வழிப்போக்கர்களைப் பார்த்தபடி இருக்கிறேன்

இந்நாட்களில்
நான் கற்றுக்கொண்டது என்னவோ
எல்லோரிடமிருந்தும்
ஏதோவொரு வகையில்
தொலைந்துப்போதல் எவ்வளவு நல்லதென

எத்தனையோ முறை முயன்றும்
சொல்லாது மறைத்துவைத்துக் கொண்ட
சொற்களை நேற்றுப் பேசினாய்

முற்றிலும் அழுகிப்போன 
இச்சொற்களை
எவ்வளவு காலம் மனதில் வைத்திருந்தாய்

இன்று எந்த பாசாங்குகளும்
இல்லையெனினும்
என்னை அதிர்வுரச்செய்வதெல்லாம்
சில நாட்களுக்கு முன்பான உரையாடலில் 
இடையிடையேயான
உன் புன்னகைகள் மட்டுமே

மனதில் இத்தனை
கசப்புக்களை வைத்துக்கொண்டு
புன்னகைத்துப் பேச உன்னால் எப்படி முடிந்தது?

இருப்பினும்
எனக்குத் தெரியும்
உனது இயலாமையை

நேற்று எந்த சலனமுமின்றி
நீரின் மேல் ஏன் கல்லெறிந்தாயென

நீர்வளையங்களுக்குப் பின்னரான
மேற்பரப்பென
மெல்ல
எதுவுமே நடந்துவிடாததுப் போல
இன்று அவரவர் நிலைக்கு மீள்கிறோம்

கணக்குமுந்தன் சொற்கள் மட்டும் இருக்கிறன
நீரினடியில் கற்களைப் போல
மிக ஆழமாக.

No comments: