Wednesday, September 16, 2015

..................

மழை நின்ற இவ்வேளை
காற்றே இல்லை

மின்சார கம்பிகளில் அமர்ந்து
ஈரம் உலர்த்துகின்றன
மழைக்காலக் காக்கைகள்

அற்புதம்
அவ்வபோது காதல் சொரியும் உன் கண்கள்
எப்போதும் நெஞ்சம் அதிரும் உன் புன்னகை
உன் குரல் ஒருவித மயக்கம்

கண்ணாடி மதுக் கோப்பைகள்
மோதி அதிர நம் புன்னகைகள்
எப்போதாவது நிகழும் நமது இந்த சந்திப்பு

மதுவும்
இலக்கியமும் இசையும் போதும்
நம்மை இவ்வுலகிலிருந்து
கொஞ்சம் நேரமேனும் விடுவித்துக்கொள்ள

உன் முகம் வசீகரம்தான்

நெடுநாளான உனது குழப்பத்தை
பேச்சினிடையே
அவ்வபோது
எனது பார்வையில் உறுதி செய்துகொள்கிறாய்

ஆம் உனது அனுமானங்கள்
சரிதான்
எப்போதும் கண்கள் பொய் சொல்வதில்லை

மேலும்

ஒருவேளை
அப்பழுக்கற்ற எனதந்த ஈர்ப்பு
உனது அனுமானங்களில்
மெல்லத் தொலைந்துப் போகக்கூடுமெனில்
இந்த திரைச்சீலையை கொஞ்சம் விலக்கியே வைப்போம்

No comments: