Tuesday, November 17, 2015

......................

ஊதை தூற்றும்
இந்த மாலையில்
ஓமை மரக்கிளையில் வந்து அமர்கிறது

ஒற்றைக் காகம்

வெகுநேரத்திற்குப் பிறகு
அது அங்கிருந்து பறந்துப்போகும்வரை
அதனைப் பார்த்திருந்தேன்

பறவை நீங்கிய கிளை
மெல்ல அதிர்கிறது
கடைசி இலைகள் மிதக்கிறன

இருள் படர
ஒளி மங்குமிந்த மாலை
எப்பொழுதுக்குமான எனது துயரம்
இந்த வாழ்வைப் போல

நினைவுகளை அழித்துக்கொள்ள
ஏதேனுமொரு வழிவகை
இருந்திருப்பின்
இவ்வேளை
கலங்கமற்ற ஒரு புன்னகையுடன்
ஒரு சலனமுமின்றி எதிர்கொள்ளும்
அந்நியர்களாக இருந்திருப்போம்

இம்முறையும்
தேவைகள் நம்மைத் தீர்மானிப்பதை
நாம் அனுமதித்துதான் ஆகவேண்டுமா?

Oct 25th 2015
- நளன்
 

No comments: