Tuesday, February 2, 2016

....................

சிலவேளை நினைத்துக்கொள்வேன்
எனக்கு யாருமில்லையென
சிலவேளை தோன்றும் என்னுடனிருப்பது
நான் வாழும் இந்த பழைய நகரம் மட்டுமேயென
மஞ்சள் ஒளி மிதக்கும்
குளிர்கால மாலைகளில்
நடைபாதையில்
எதிர்வரும் மக்களைப் பார்த்திருப்பேன்
அவர்களின்
புன்னைகைமிக்க முகங்களை

எப்போதாவது பார்த்திருக்கிறேன்
யாரோ ஒருவர் தனித்து உடைந்து அழுவதை
அவ்வேளைகளில் அவர்களை
தேற்ற விரும்பாது
நகர்ந்து
ஆளரமவற்ற பேருந்தில்
யாருடனும்
ஒரு வார்த்தைகூட பேசாது பயணித்திருப்பேன்
எனக்குத் தெரியும்
இவ்வாழ்வின் மிகவும் கடினமான தருணங்கள்
அழும் போதானவையல்ல
அழக்கூட முடியாமல் போகும்போதானவை மட்டுமே.

Jan 13th 2016

1 comment:

Mohammed said...

மிக நன்றாக இருக்கிறது. வாழ்த்துக்கள்.